چندی پیش وقتی مصاحبه "پلاک نیوز"(Pelaknews) با آقای جلال الدین فارسی را خواندم یک نقد قدیمی به ذهنم خطور کرد ؛ آقای فارسی در تبیین چرایی حوادثی از قبیل انتخاب بنی صدر در درجه اول جبهه نفاق و دشمن خارجی که حامی نفاق است را عامل موثر در این انتخاب می شمارد و در درجه دوم از جبهه خودی نام می برد و در تایید کلام خود اینگونه می گوید:«ایشان (امام)در مراسم تنفیذ حکم شهید رجایی جمله عجیبی می‌فرمایند که بنده با وجود اینکه صحبت‌ها و بیانات امام(ره) را چندین بار مطالعه کرده بودم، متوجه این جمله نشده بودم و به تازگی آن را شنیدم و مشاهده کردم. ایشان فرمودند:«ما را فریب دادند»...وقتی امام (ره) با آن قدرت و عظمت روحی اینچنین می‌گوید قطعا ما را چند برابر می‌توانند فریب دهند.»! البته نقدی که می خواهم بنویسم فقط متوجه آقای فارسی نیست چون چندی قبل در سالگرد پیروزی انقلاب مشابه این حرف را درباره بازرگان البته با کنایه از آقایانی که نقل تاریخ انقلاب می کردند شنیدم (مثل سالهای قبل). ناقلان و تحلیل گران در زمینه تاریخ دولت موقت با دو لحن سخن می گویند عده ای انتخاب بازرگان را معلول مقبولت عمومی او می شمارند و صدا و سیما در تایید این تحلیل شعارهای مردم در حمایت بازرگان را پخش می کند در حالی که این شعارها را مردم پس از انتخاب بازرگان سر دادند نه پیش از آن . و عده ای دیگر این انتخاب را به گونه ای نقل می کنند که تمام جریان به نام امام تمام می شود. در صورتی که حضرت امام در روزهای اول تشکیل دولت موقت در خلال سخرانیشان در مورخ 16بهمن 1357اینگونه فرمودند:«شوراى انقلاب ما...پیشنهادشان این بوده است كه ایشان رئیس دولت باشند...» به این جهت تلاش آقایانی که در لفافه صحبت می کنند و سعی دارند دامن  اعضای شورای انقلاب را از این اشتباه پاک کنند منجر به خیانتی می شود که قابل اغماض نیست و هر چند حفظ احترام مبارزین و اعضای شورای انقلاب لازم است اما این مساله نباید باعث تحریف تاریخ انقلاب و منجر به مخدوش کردن چهره امام شود . درباره جریان انتخاب بنی صدر که آقای فارسی این گونه قضاوت کردند نیز باید گفت که اولا آنچه ایشان نقل کردند احتمالا نقل به معنا است از آنجهت که جستجو چنین عبارتی بی نتیجه بود و لازم است عین عبارت مد نظر آقای فارسی را دیده و آنگاه قضاوت شود . در ثانی خود امام پس از جریان همکاری منافقین با بنی صدر فرمودند:من از اول یك خلجانى در ذهنم حاصل مى‏شد راجع به بعضى اینها؛ لكن صبر كردم.صبر كردم و نصیحت كردم. صبر كردم، و هر وقت اینها آمدند- یعنى هر وقت نه- اما بسیارى اوقات، آنها را به مسائل اسلامى دعوت كردم؛ به عمل به قانون دعوت كردم.  (صحیفه امام، ج‏14، ص: 438)
 ثالثا امام در اواخر عمرشان آنگاه که زمزمه هایی از قبیل زمزمه های امروزی بلند شده بود در نامه به آقای منتظری اینگونه فرمودند :و الله قسم، من با نخست‏وزیرى بازرگان مخالف بودم ولى او را هم آدم خوبى مى‏دانستم. و الله قسم، من رأى به ریاست جمهورى بنى صدر ندادم و در تمام موارد نظر دوستان را پذیرفتم.
ای کاش آقایانی که در نقل و تحلیل تاریخ دست دارند سعی می کردند کمی مانند امام تقوا را رعایت کرده و حوادث را آنگونه که بوده نقل می کردند.شاهد بر تقوای شگفت آور امام کلام ایشان است که در بالا نقل شد ؛ ایشان ابتدا فرمودند «هر وقت اینها می آمدند» اما این جمله را تصحیح فرموده و در ادامه اینگونه می گویند : «یعنی هر وقت نه _اما بسیاری اوقات»
و ای کاش در قضیه بنی صدر به ساده لوحی ائتلاف های خودی نیز توجه می شد و ای کاش به ماهیت این دو حادثه توجه و از آن برای توجیه اشتباهات مکرر سوء استفاده نمی شد .

 

نوشته شده در تاریخ چهارم فروردین 88    | توسط: محمدجواد    |    | نظرات()