الف تا نون

دیروز اربعین بود .سال قبل مثل دیروزی کربلا بودم اون چیزی که برام جالبه مقایسه بین وضعیت عزاداری خودمون با مردم عراقه (مقایسه ای صرفا ظاهری و اقتصادی )سال قبل همین که وارد مسیر کربلا میشدیم بدون هیچ مبالغه ای از دهها کیلومتر قبل از کربلا ایستگاه های صلواتی دیده میشد بعضی شون با اصرار می خواستن برای ناهار و استراحت به زیر چادرشون بریم مخصوصا ما که ایرانی بودیم .مسیر نجف-کربلا هم عجائب خاص خودش رو داشت همین که از حرم بیرون میومدی و به سمت جاده کربلا حرکت می کردی مردمی رو می دیدی که درهای خونهاشون رو برای پذیرایی از زائرین باز کرده بودند یا وسائل پذیرائی رو دم در آورده بودند این حالت ادامه داشت تا سر جاده.از اونجا به بعد چادرهایی برپاشده بود برای پذیرائی از زوار(بقول خودشون موکب )این چادرها رو مردمی بر پا کرده بودند که برای خدمت رسانی به زائرین زیارت اربعین کار و زندگی شون رو رها کرده و اومده بودند تا به زوار پیاده خدمت رسانی کنند خیلی عجیب بود مسیر 80کیلومتری نجف-کربلا شده بود پر از چادر .واقعا معجزه عجیبی بود شب که موقع خواب میشد مردم میرفتن تو چادر شام میخوردن و بعد استراحت میکردن تا صبح . انواع و اقسام خوردنی ها ، ناهار شام صبحانه میوه شربت چای و...روزی فقیر و غنی تو اون چند روز بود.راستی اسم فقیر و غنی رو آوردم به نظرت چند در صد مردم عراق غنی اند ؟البته خودم هم نمیدونم ولی درهرچند صد باشه اکثریت شون به قول ما زیر خط فقر هستن حالا بیایید وضعیت خودمون رو مقایسه کنیم روز اربعین چندتا ایستگاه صلواتی تو شهر دیدی ؟! وضعیت اقتصادی ما بهتره یا مردم عراق؟ برای یه روزی مثل اربعین چقدر سرمایه گذاری کردیم ؟ شهادت امام رضا علیه السلام چند روز دیگه ست. سفره اطعام زیاده ولی آیا کافیه ؟ آستان قدس برای استقبال از زوار چه کار میکنه ؟
اگه وقت کردی این مقاله شهید آوینی رو بخونم "دیكتاتوری‌ پول‌ تا اقتصاد صلواتی"واقعیت همینه. از روزی که فکر و مرام بی مرامی اقتصاد سرمایه داری به ذهنمون رسوخ کرد فرهنگ اقتصاد صلواتی ما تبدیل شد به فرهنگ پول پرستی اون وقت برای اینکه یه کمی هم که شده احساسات مذهبیمون رو اشباع کنیم چند نفری جمع میشیم و ایستگاه صلواتی میزنیم به صرف شرب آبلیمو
البته اصلا جای خورده گرفتن به کسی نیست چون طبق فرهنگ اسلامی ما کار درست رو میکنیم .طبق نظر اسلام شکم پرستی اصلا کار خوبی نیست !!!