الف تا نون

                                                                                                                           صحبت بر سر اصلاحات در مصرف بود و دراین باره نوشتم و  تفلسف کردم
اما با مراعات حال دوستان که خدایی نکرده کسی چیزی به دل نگیرد.از آنجایی که اگر
اسمی از موارد رایج اسراف می رفت ممکن بود بعضی دل چرکین شوند و روابط
رو به تیره گی رود، بی خیال شده و پیش خود گفتم take it easy (بابت به
کار بردن لغت بیگانه شرمنده).با این همه رگ مسئولیت شناسی ام بار دیگر باد کرد و
تصمیم گرفتم از موارد شایع اسراف نامی ببرم موردی که پر قبای مسئولین را می گیرد و
مردم نیز از آن بی نصیب نیستند و خوبی آن اینست که هر کدام از طرفین می توانند توپ
را در زمین طرف مقابل بیاندازند مردم مسئولین را توبیخ کنند و مسئولین به مردم خورده
بگیرند با همه این طول  و دراز کلام مقصودم تذکر درباره هزینه های بیخود  گل  است.
تا جایی که دست گل های عجیب و غریب بر روی میزهای مسئولین و جلسات رسمی شاهد
صدق روشنی بر این معضل است .از طرف ملت نیز کافی است به مجالس ختم سری
بزنیم و ترجیحا بالا شهر را انتخاب کنیم . اگر ایندو مورد را به مراسم هایی از قبیل
سالگرد امام خمینی و چادر چاقچور مسئولین و اعوان و انصارشان برای زیارت و تجدید
بیعت با بنیانگذار انقلاب ، اضافه کنیم گزارش کوتاه ولی جامعی از این  نوع  قرتی
بازی ساخته می شود.با این همه و بطور مثال در همین مورد آخر کسی نیست که از این
 آقایان محترم بپرسد : اولا : حضرت امام چه احتیاجی به گل دارند ؟
  یوم لا ینفع مال و لا بنون الا من اتی الله بقلب سلیم
ثانیا : شما به چه حقی و به چه حجت شرعی از بیت المال چنین دست گل هایی را تهیه می کنید ؟
ثالثا : مثل اینکه حضرات آمار و برداشت صحیحی از فقر در جامعه ندارند که اینچنین دست گل به
آب می دهند !
رابعا : به جای اینکه با این حالت خنده دار  ، بقول خودتان به حضرت امام گل تقدیم کنید
به سادگی و بی آلایشی زندگی بزرگمردی که به ادعای خودتان برای تجدید بیعت با او آماده اید
نگاه پند آموزی بیاندازید.
 باور کنید امام احتیاجی به دسته گلهای شما ندارد
 
 

ارسال به