دیروز در خبر ها شنیدیم که  مقام معظم رهبری با شرکت در  اجلاس حمایت از فلسطین به ایراد سخن پرداختند .قصد ندارم درباره این اجلاس و سخنرانی ایشان چیزی بنویسم فقط دیروز  ایشان ترکیبی به کار بردند که توجهم را جلب کرد"کربلای غزه"

ایشان فرمودند : «اگر امت اسلامی پس از جنگ 33 روزه‌ی لبنان و آن‌فاجعه‌آفرینی‌های دهشتناک، مجازات صهیونیستهای فاجعه‌آفرین را بجدّ مطالبه میکرد، اگر این مطالبه‌ی بحق پس از به خاک و خون کشیدن کاروانهای عروسی در افغانستان و پس از جنایات بلک‌واتر در عراق و پس از رسوائیهای سربازان امریکائی در ابوغریب و غیر آن صورت میگرفت، امروز ما شاهد کربلای غزه نمی‌بودیم.»
وقتی امروز این ترکیب  را به کار بردند به یاد ایام جنگ غزه افتادم .روزهایی که مردم راهپیمایی می کردند و شعار میدادند: غزه شده کرب و بلا ...
همون وقت بود که زمزمه ای به گوشم رسید:
وا اسلاما غزه کجا،کربلا کجا ؟!!! چرا این دو را با هم مقایسه می کنید؟!شیعیان با امامشان قابل مقایسه نیستند چه رسه به عده ای سنی!!و دوباره مثل همیشه تاریخ اصحاب عمرو و عاص پا به میدان گذاشتند و از عقاید ساده ضمیرانی که بر دین خود می ترسند استفاده و آنها را با خود همراه کردند
واقعا مراد از این شعار چیست؟ آیا واقعا کسانی که چنین شعاری می دهندآنقدر
از معارف بی اطلاع هستند که شهداء غزه را برابر با شهداء کربلا میدانند ؟!!
آیا خبر ندارند که مقام اهل بیت علیهم السلام قابل مقایسه با احدی نیست ؟
اما این طور نیست واقعیت این است که کسانی چنین حرفی را می زنند که بیش از این متنسکان احمق یا دغل باز با اصول شریعت آشنا بوده و دلیلی بر کمبود معرفتشان نسبت معترضان نیست .اینان  می دانند که عاشورای سال 61 هجری قابل تکرار نیست و سراین مطلب در شخصیت بی نظیر و غیر قابل قیاس امام ابا عبد الله الحسین علیه السلام است به گونه ای که آ نچه از ظلم در دنیا رخ می دهد تجلی ظلم یزیدیان آن روزگار است  اما آنچه در پس این شعار  است آنست که در کوران حوادث غزه و امروز که نگاه مردم دنیا به سمت رسانه های جمهوری اسلامی بوده و است  آنگاه که رهبری و مردم نام کربلا را بر زبان می آورند ، مردمی که در آن سوی کره خاک  برای اولین بار چنین نامی را می شنوند و به یمن خرد مردم و رهبرشان که خود معترف به قداست واژگانی چون شهید و کربلا هستند،در آسمان مفاهیمشان آذرخشی از مفاهیم ناب می درخشد و با فرهنگ حسینی آشنا می شوند و می آموزند که تنها راه برون رفت از اوضاع کنونی و پایان دادن به دوران جاهلیت مدرن (احتمالا تعبیر از شهید آوینی است)در گرو آشنایی و حرکت در این مسیر است همچنان که رهبران فلسطینی امروزه پس از سالها مبارزه این نسخه شفا بخش را یافته اند (1) 
شاهد درستی چنین شیوه ای  جنگ 33روزه لبنان است .آنگاه که سید حسن در کوران حوادث جنگ به تفسیر شعار لبیک یل حسین می پرداخت و توجه مردم دنیا را به این سو جلب کرد  به گونه ای که اسطوره های عربی چون جمال عبدالناصر جای خود را به بزرگمردانی از شیعه همچون سید حسن نصرالله دادند و همین سید حسن بود که در جنگ غزه بر صفحه تلویزیون آشکار شد و همراه با رهبری به تفسیر فرهنگ شیعی و شعار لبیک یا حسین پرداخت اما خفاش سیرتان چشم دیدن چنین حرکت عظیمی که به دست خمینی کبیر آغاز و به دست شاگردان معنوی او دنبال می شود را ندارند ومنتظرند تا فرجه ای بیابند و ندای یا للمومنین را به قصد طرد مومنین راستین سر دهند 
اینان  بدانند و ما نیز بدانیم  که :
این کشور که غرق شور حسینیه 
مدیون نام خمینیه (همانطور که انقلاب مدیون شور حسینیه)
اون عشق لم یزلی (البته درستش لایزالیه )
می مونه تا وقت سر زدن آفتاب
پرچم سبز ابو تراب
به دست سید علی (ان شاءالله)
1-این تغییر نگاه از مقایسه دیروز رهبری بین اوضاع امروز فلسطین و زمان عرفات فهمیده می شود »

نوشته شده در تاریخ پانزدهم اسفند 87    | توسط: محمدجواد    |    | نظرات()