الف تا نون

  همزمان با پایان یافتن ماه صفر و آغاز ماه ربیع
یکی از مشکلات ما با آقایان به اصطلاح ولایتی تفاوت امام حسین ما با امام آنها است چرا که امام این آقایان فقط با این جمله منقول شناخته می شود که "لا یوم کیومک یا ابا عبدالله" اما امام ما علی رغم اینکه در حق ایشان چنین عقیده ای داریم اما اینقدر عظمت و بزرگی دارد که می تواند تمام ادوار تاریخ را در شعاع عظمت خود قرار داده و چراغ هدایتی برای فراز و فرود تاریخ باشد امامی که در یک روز به پایین نمی رسد بلکه شهید و شاهدی برای گوناگون رویدادهای تاریخ می شود؛ شهیدی که با شهادت به پایان نمی رسد بلکه به وسعت تاریخ منتشر می شود و برای
همیشه می ماند. شهید در پیشگاه خدا حاضر است "احیاء عند ربهم" و هر کس در پیشگاه خداست برای همیشه باقی است "ما عند الله باق". امام حسین آدم های خیالاتی در لابه لای تاریخ در سرزمینی محصور می شود اما امام ما عاشورا را به همه تاریخ گسترش می دهد چرا که "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا"
شنیدم آقایی برای بطلان این تفکر و رد چنین ارزش والایی به "لایوم کیومک یا اباعبدالله" متمسک شده و سعی می کردبه نحوی با استفاده از این منقول عظمت امام را به اسارت کشد اما کوتاه فکری و شاید خلجان های مغرضانه اجازه نمی دهد که این آقایان دقت کنند و بفهمند هر چند شخص سیدالشهدا بی نظیر است و بواسطه بی نظیری ایشان عاشورا منحصر به فرد است اما آرمان و عقیده امام برای همیشه باقی است و اگر آرمان امام باقی است امام نیز برای همیشه باقی هستند و می توانند همچنان عاشورا بیافرینند. آرمان امام در گستره تاریخ سایه افکنده و هر سرزمینی که آن آرمان در آن تجلی پیدا کند متعلق به سیدالشهداءست.سال قبل در جریان فتنه آقای مقدس مآبی را دیدم که نگران است و به جریان احمدی نژاد اعتراض می کند که این ها بانی اغتشاشات و بی حرمتی ها هستند و همین کارها و بلبشوها باعث می شود مردم به مظاهر دینی و شعائر حسینی بی اعتنا شوند!! مشکل دوست ما این بود که به امامی معتقد بود که در تاریخ محصور شده است امامی که فقط در دوران آرامش نقش خود را ایفا می کند و همه باید آهسته بروند و آهسته بیایند تا این آقایان به اصطلاح ولایتی بتوانند خیلی تصنعی و سمبلیک علم و کتل موهومات خود را بردارند.(علاوه بر اینکه هدف جریان فتنه اصل نظام بود و انتخابات بهانه)                                                                                                                                         مشکل دوست کج اندیش ما این بود که  به امام ساخته و پرداخته عافیت طلب ها  اعتقاد داشت و نمی دانست اگر امام حسین هنگام سر باز زدن از بیعت با طاغوت زمان می فرماید:«مثلی لا یبایع مثله» "کسی مانند من با مانند یزید بیعت نمی کند" ،ما باید از این واژه "مثلی" استفاده کنیم و جریان مبارزه با ظلم و بی عدالتی را در امتداد حرکت سیدالشهدا باور کنیم. دوستان کج اندیشی که نمی توانند افق بلند جامعه حسینی را تصور کنند،توجه ندارندکه این شعار ملهم از کلام و سیره پیشوایان دین صرف یک خبر نیست تا اینکه گفته شود با "لا یوم کیومک یا اباعبدالله" در تعارض است بلکه انشائی است برای خیزش و فاصله گرفتن از سستی و زبونی و خط بطلانی بر افکار و موهومات بعضی. چنانکه امام خمینی می فرمایند:
"مگر نه آن است كه دستور آموزنده "كل یوم عاشورا و كل ارض كربلا" باید سرمشق امت اسلامی باشد. قیام همگانی در هر روز و در هر سرزمین عاشورا قیام عدالتخواهان با عددی قلیل و ایمانی و عشقی بزرگ در مقابل ستمگران كاخ نشین و مستكبران غارتگر بود، و دستور آن است كه این برنامه سرلوحه زندگی امت در هر روز و در هر سرزمین باشد
...این دستور آموزنده تكلیفی است و مژده‌ای. تكلیف از آن جهت كه مستضعفان اگر چه با عده‌ای قلیل علیه مستكبران، گر چه با ساز و برگ مجهز و قدرت شیطانی عظیم، مامورند چونان سرور شهیدان قیام كنند.
و مژده كه شهیدان ما را در شمار شهیدان كربلا قرار داده است، و مژده كه شهادت رمز پیروزی است"
اگر با دوستانی که اینچنین کج اندیشانه فکر می کنند و تحت تاثیر تریبون های عافیت اندیش و کینه ای نسبت به
امام و انقلاب قرار دارند رو به رو شوم ، پیشنهاد می کنم که :
این قدر گفتیم باقی فکر کن     فکر اگر جامد بود رو ذکر کن 
;ذکر کن تا فکر را چالا کند       ذکر کردن فکر را والا کند 
البته به شرطی که مثل دوست پارسالی کم تحمل نباشند و نگویند که : من با قرائت های
مختلف از سیدالشهداء کاری ندارم!!"

ارسال به